Brzuch

Dieta w zespole jelita wrażliwego

Zalecenia dietetyczne dla osób chorych na zespół jelita wrażliwego wymagają indywidualnego podejścia, bowiem reakcja osobnicza na poszczególne składniki pożywienia może wpływać na nasilenie dolegliwości. Istnieją jednak pewne ogólne zalecenia sposobu żywienia w zależności od postaci choroby.

W przypadku postaci  zaparciowej zaleca się zastosowanie diety bogatej w błonnik pokarmowy. Zwiększenie ilości błonnika ma na celu poprawę perystaltyki przewodu pokarmowego poprzez nie tylko przyspieszenie pasażu treści pokarmowej, ale i wpływ na jej masę i konsystencję. Wszystkie te cechy „wprawiają jelita w ruch”. Te właściwości posiada przede wszystkim frakcja  nierozpuszczalna błonnika, znajdująca się w dużej ilości w niektórych warzywach, owocach i produktach zbożowych. Cennym źródłem wielu składników pokarmowych w tym błonnika są rośliny strączkowe, jednak u większości osób z zespołem jelita wrażliwego po ich spożyciu występują wzdęcia i nasilenie dolegliwości, dlatego ta grupa warzyw wymaga indywidualnego doboru produktów z tej grupy. Najlepiej tolerowana jest soczewica zwłaszcza z dodatkiem takich ziół ja: koperek, kminek, anyż, kumin.

W przypadku postaci biegunkowej zaleca się zastosowanie diety bogatej w inny typ błonnika pokarmowego, którym są pektyny. Są one ważnym elementem diety w okresie biegunek. Zmniejszają nasilenie procesów fermentacyjnych w przewodzie pokarmowym, regulując jego pracę. Duża ilość pektyn znajduje się w niektórych warzywach jak np. marchwi czy owocach jak np. jabłka, pigwa, a również w galaretkach, dżemach i marmoladach z ich udziałem.

Ważnym elementem diety jest  jakość i świeżość produktów. Potrawy powinny być przygotowywane bezpośrednio przed spożyciem. Należy unikać jadania potraw odgrzewanych czy przechowywanych przez kilka dni, nawet w lodówce. Zarówno dla postaci biegunkowej, jak i zaparciowej, ale niektóre wskazówki dietetyczne pokrywają się. Produkty nabiałowe, mięsa, wędliny, ryby to produkty, które w obydwu postaciach powinny zawierać ograniczoną ilość tłuszczu.

Kolejną ogólną zasadą jest właściwe nawodnienie organizmu. W postaci zaparciowej ilość wypijanych płynów powinna stanowić co najmniej ok. 2 litry płynów, a w okresie upałów czy intensywnej pracy fizycznej należy zdecydowanie zwiększyć ich ilość ze względu na dbałość o prawidłowy pasaż przewodu pokarmowego. Osoby cierpiące na postać biegunkową powinny dbać również odpowiednią ilość płynów w ciągu dnia, albowiem biegunka może być przyczyną odwodnienia. W zależności od stopnia nasilenia objawu niezbędnym minimum może być spożywanie nawet 2,5l płynów w okresie zaostrzenia choroby. Najlepiej by w obydwu postaciach była to woda niegazowana, należy unikać słodkich napojów. Porcje płynów powinny być równomiernie rozłożone w ciągu dnia, mniej więcej 1 szklanka co 2 godziny. Koniecznym aspektem prawidłowej diety w obydwu postaciach jest także właściwe rozłożenie posiłków. Najlepszym modelem jest spożywanie 4-5 nieobfitych posiłków w ciągu dnia bez podjadania między nimi. Podobne są również reguły sposobu przygotowywania posiłków. W obydwu postaciach preferuje się techniki kulinarne ograniczające spożycie tłuszczu.

dr n. med. Agnieszka Jarosz – Instytut Żywności i Żywienia

Napisz Komentarz